کارکرد لباسکار

لباسکار به طور معمول پوششی است سراسری که شامل تنه ، دست ها و پاها می باشد و بدن را ازشرایط محیطی حفظ می نماید . لباس کار به طور اصولی و بر طبق الزامات سیستم مدیریت HSE به دو صورت وجود دارد. فرم اول به صورت پیراهن/کاپشن و شلوار (۲ تکه ) و فرم دوم به صورت سرهمی (۱ تکه) که با نام های دیگری چون یکسره ، بیلرسوت ، کاورال نیز شناخته می شود .

لباسکار مناسب کار من چیست؟

لباسکار مناسب کار من چیست؟

انواع پارچه ی لباسکار

انواع پارچه ی لباس کار از به کار بردن درصد کتان و پلی استر یا کتان و ویسکوز تهیه می شود که درصد های متداول آن به صورت ۳۵% و ۶۵% – ۷۰% و ۳۰% – و یا کتان ۱۰۰% می باشد که به طور مثال کتان ۱۰۰% برای جوش کاری مناسب می باشد که نوع پارچه جین آن معروف می باشد.

“توجه: در عرف بازار الیاف کتان با الیاف پنبه مترادف بکار می رود در صورتی که این دو با یکدیگر متفاوت می باشند اما بدلیل نفوذ این اصطلاح در صنعت پوشاک ما نیز از آن پیروی می کنیم.”

لباسکار مناسب کار من چیست؟

تبادل حرارتی لباسکار

واضح است که هرچه الیاف به کار رفته شده در پارچه طبیعی تر باشد تبادل حرارتی راحتتر است. بعضی البسه ها در مشاغل به صورت اختصاصی هستند که می توان به لباس های عایق سرما و رطوبت که مخصوص سرد خانه ها می باشند و یا لباس های نسوز مخصوص کوره ها و یا لباس های ضد آتش سوزی از جنس آزبست با روکش فسفات آلومینیوم یا سولفات آلومینیم و یا عایق شیمیایی از جنس پارچه های PVC نام برد.

لباسکار مناسب کار من چیست؟

لباس های عایق حفاظتی در برابر گرما باید پوشش مخصوص از آلومینیم داشته باشند که تا ۹۰% اشعه مادون قرمز را برگشت می دهند که مناسب کار در کنار کوره ها می باشد.

 

الیاف بکار رفته در لباسکار

سوال : مشخصات الیاف مناسب لباسکار چیست؟

همانطور که می دانید با انتخاب الیاف درست بکار رفته در لباسکار می توان حین حادثه آسیب به بدن را به حداقل رساند و از طرف دیگر برای اطفا حریق آنها از مواد متناسب اطفا حریق استفاده نمود تا هر چه سریعتر بتوان ابعاد جانی و اقتصادی حادثه را نیز تخفیف داد.

باید توجه نمود که معمولا لباسکار های مختلف از ترکیبی از الیاف تولید می شوند تا هم هنگام حاثه آسیب دیدگی را تخفیف دهند و هم انعطاف و زیبایی لازم را داشته باشند. جنس پارچه لباس کار هم میتواند ترکیبی از الیاف طبیعی و یا الیاف طبیعی و مصنوعی باشد و در برخی موارد به صورت کلی از الیاف شیمیایی و صنعتی ساخته شود.

مثال اول: ترکیب پارچه های لباسکارهای صنایع نفت معمولا ۷۵% پنبه و ۲۵% پلی استر می باشد. پنبه موجب ایجاد تهویه مناسب در لباسکار می شود ضمن اینکه در صورت بروز حادثه به بدن کمترین آسیب را می زند و پلی استر موجب استحکام پارچه و کاهش چروک در لباسکار می شود.

مثال دوم: ترکیب پارچه های لباسکار های صنایع گاز معمولا ۱۰۰% پنبه می باشد. زیرا کارکنان در معرض خطر آسیب حریق می باشند و در صورت وجود الیاف مصنوعی ممکن است دچار آسیب دیدگی شدید شوند.

مثال سوم: ترکیب پارچه های لباسکار های کارکنان فنی واحد ها معمولا ۶۵% پلی استر و ۳۵% ویسکوز می باشد. این ترکیب علاوه بر اینکه دارای قیمت اقتصادی می باشد از استحکام مناسبی در برابر نفوذ چربی و گرد و غبار برخوردار است که برای کارکنان صنایع سیمان نیز توصیه می گردد.

 

در جدول زیر گروهی از الیاف به همراه واکنش شیمیایی سوختن آنها ارائه شده است:

 

مشخصات سوختن الیاف مختلف

نوع الیاف بو باقیمانده نحوه سوختن شعله
پنبه کاغذ سوخته خاکستر نرم و خاکستری تبدیل به خاکستر خودش خاموش نمی شود
پشم مو و پرسوخته خاکستر نرم و تیره تبدیل به خاکستر خودش خاموش می شود
ابریشم مو و پرسوخته دانه های نرم و سیاه تبدیل به خاکستر خودش خاموش می شود
ویسکوز کاغذ سوخته خاکستر نرم و خاکستری تبدیل به خاکستر خودش خاموش نمی شود
پلی استر مطبوع شیمیایی دانه های گرد و سخت سیاه ذوب می شود خودش خاموش می شود
نایلون(پلی آمید) کلم دانه های سفت خاکستری ذوب می شود خودش خاموش می شود
آکریلیک زننده شیمیایی دانه های سیاه و سخت ذوب می شود خودش خاموش نمی شود
پلی پروپیلن آسفالت سوخته دانه های سفت قهوه ای ذوب می شود خودش خاموش می شود
دی و تری استات سرکه خاکستر سیاه و سفت ذوب می شود خودش خاموش نمی شود

 

لباسکار مناسب کار من چیست؟

خصوصیات اساسی و کلی که بر طبق الزامات سیستم مدیریت HSE تنظیم شده است عبارت است از:

۱- لباس کار تهیه شده باید کاملا اندازه و متناسب با فرم بدن باشد.

۲- کسانی که در مجاورت ماشین آلات مشغول کار هستند باید حتما لباس کاری بدون هیچ گونه پارگی داشته باشند و استفاده از زیور الات مانند آویز و ساعت و همچنین انداختن کلید در جیب اکیدا ممنوع می باشد.

۳- کارکنانی که محل کارشان احتمال حریق و انفجار وجود دارد استفاده از یقه ی نورگیر و زه و دسته عینک از انواع سلونوئید ساخته شده اکیدا ممنوع می باشد و همچنین هرگونه موادی که قابل اشتعال باشد.

۴- اگر کارکنان در انجام کارهایشان به طور مستمر نیاز داشته باشند که آستین هایشان را بالا بزنند باید حتما لباس کار آستین کوتاه تهیه نمایند.

۵- لباس کار کارکنانی که در محیط دارای گرد و غبار و مواد قابل اشتعال و انفجار و یا مسموم کننده کار می کنند نباید دارای جیب و یا لبه باشد چون ممکن است گرد و غبار و مواد مسموم و مضر در چین و چروک و لبه های لباس باقی بماند.

۶- اگر محیط کارکنان دارای مواد خرنده و یا مضر باشد ، باید لباس کار به گونه ای تهیه شود که آب و گاز داخل آن نفوذ نکند و جنس پارچه متناسب با ماده و یا موادی که با آن کار می کنند باشد.

۷- لباس کار های نسوز مخصوص محافظت در برابر آتش بایستی دارای کلاه و دستکش و کفش به صورت یک تکه و سرهمی باشد.

۸- لباس کار مناسب در محیط های اسیدی و رادیو اکتیو باید به صورت یکسره و بدون منفذ همراه با کلاه مخصوص ، کفش و دستکش از جنس خاص و غیر قابل نفوذ باشد.

۹- لباس کار هایی که به صورت بارانی هستند باید کلاه سرشان از جنس پارچه ی ضد آب باشد با آستر نخی جهت استفاده در محیط های مناطق معتدل و آستری از جنس پشم جهت استفاده در مناطق سرد سیر تهیه شود

کار جوهر تشکیل دهنده انسان هاست و بشر برای گذراندن زندگی و اداره خانواده مجبور هست کار کند تا نیازهای خانواده را فراهم نماید . اما کارها هم از نظر سخت و راحت بودن متفاوت می باشند و نیاز به تجهیزات و لباس های مخصوص خود دارند .
در کار های راحت و ساده و کارهای اداری نیاز به لباس های خاصی نیست و معمولا از کت و شلوار های ساده و یا یونیفرم های مخصوص که در برخی اداره جات داده می شود استفاده می کنند ، ولی کارهایی نیز هستند که سخت تر می باشند مانند معدن کاری و جوشکار و آتش نشانی و کارگری و مکانیکی و … که نیاز به لباس های خاص (مانند دست کش ایمنی ، کلاه ایمنی و کفش ایمنی ) دارند که هم نظم محیط کار حفظ شود و هم از کارکنان در مقابل برخی خطرات محافظت نماید . بنابراین ایجاد محیط امن و مناسب و تجهیزات و لباس های کار برعهده مدیران شرکت ها و کارخانه ها و سازمان ها می باشد و در این صورت است که می توانند از کارکنان خود انتظار تولید بهره ور را داشته باشند ، در غیر این صورت کارگران بیشتر از این که به نتیجه و سود آوری در کار بیاندیشند ، تمرکزشان را به حفظ جان خود و اینکه مبادا اتفاقی بیافتد می دهند .
بنابراین در یک محیط کار اگر خطرات احتمالی در نظر گرفته نشود و برای مقابله با آن تدابیری نیاندیشیده شود و لباس ها و تجهیزات ایمنی مناسب آن فراهم نشود امکان بروز خطرات جبران ناپذیر بسیاری هست .

انواع لباس های کار

لباس های کار در شغل های مختلف متفاوت می باشد و هر شغلی لباس کار مخصوص خود را دارد مثلا کارکنان آتش نشانی از لباس های نسور (مانند کفش نسوز ) و محافظ استفاده می کنند و پزشکان و آزمایشگاه ها از لباس های سفید استفاده می کنند تا بهداشتی باشند . در کارخانه ها و مکان هایی که با دستگاه ها سرو کار دارند باید لباس کارکنان شل و ول نباشد تا در دستگاه ها گیر نکند و عواقب وحشتناکی به بار نیاورد .
برای تهیه لباس کار حتما باید محیط کار در نظر گرفته شود و خطراتی که ممکن است رخ دهد ارزیابی گردد و متناسب با آن لباس مناسب تهیه گردد . لباس های جوشکاران و آهنگران علاوه بر لباس نسوز مقاوم نیاز به یک پیشبند چرمی نیز دارد تا از جرقه ها یی که پرتاب می شوند در امان باشند .

نکات مهم در استفاده از لباس

همان طور که گفته شد کار های مختلف لباس های مخصوص به خود را دارند که با قوانین موجود در هر کار و مقاوم بودن در برابر خطرات احتمالی تولید می شوند .
در مکان هایی که اشعه وجود دارد برای این که سیستم تناسلی افراد در برابر اشعه سالم بماند باید از نوعی پیش بند سری که به پایین کمر بسته می شود استفاده گردد .
افرادی مانند برق کاران که مجبور می شوند برای کار به ارتفاعات بروند باید از روی لباس های کار خود کمربند های ایمنی مخصوصی ببندند که از آن ها در برابر افتادن محافظت کند .
برای افرادی که در محیط های آلوده به مواد سمی و یا قابل اشتعال و انفجار کار می کنند ، باید لباس های کار مخصوصی استفاده شود که جیب و لبه نداشته باشد تا از جمع کردن مواد در آن قسمت ها و ایجاد خطر محافظت کند .

لباس ایمنی

جنس لباس های کار

جنس پارچه هایی که برای دوخت لباس کار به کار برده می شود با توجه به شرایط کار و لزومات آن متفاوت می باشد و معمولا برای استحکام پارچه ها از بافت های کج راه و یا پارچه های تراکم بالا استفاده می شود .

نحوه تشخیص لباس های کار

برای این که لباس های کار شرکت های مختلف از هم تشخیص داده شود آرمی به شکل مثلث متساوی الاضلاع در بالای جیب و سمت چپ آن ها قرار می گیرد که نام شرکت نیز در زیر آن نوشته می شود .
رنگ لباس های کار نیز در سازمان ها و شرکت های مختلف متفاوت می باشد و شرکت ها نیز برای اینکه سمت ها و واحد ها از هم تفکیک داده شوند از رنگ های متفاوتی استفاده می کنند .

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که اگر مجبور نباشید هر روز تصمیم بگیرید که چه لباسی باید بپوشید چه احساس بهتری خواهید داشت؟ تصور کنید که این کار چقدر زمان، خلاقیت و سازندگی <Creativity and build>شما را در کار بالاتر می برد و از همه مهم تر این که همیشه پاسخی برای این سوال دارید: امروز چه لباسی بپوشم؟

 

اگر از نگرانی درباره این که امروز چه لباسی بپوشید خسته شده اید و وقت زیادی برای انتخاب و پوشیدن لباس ها صرف می کنید تنها یک راه حل وجود دارد که زندگی را برایتان آسان تر می سازد. در محیط کار یک نوع لباس بپوشید.

زمان و پول دلایل خوبی برای استفاده یک اونیفورم مخصوص کار است

یکی از دلایل پوشیدن یک نوع لباس در محیط کار این است که دیگر قرار نیست هر روز تصمیم بگیریم که امروز چه بپوشیم و همین فضای بیشتری را برای خلاقیت در مغز ایجاد می کند. مدت کوتاهی بعد متوجه می شوید که هم زمان بیشتری در اختیار دارید و هم پول کمتری بابت لباس ها هزینه کرده اید.

چرا انسان های موفق همیشه یک نوع لباس می پوشند

به عنوان مثال باراک اوباما همیشه لباس آبی یا خاکستری می پوشد و یا مارک زاکربرگ برنامه نویس و موسس شبکه فیسبوک لباس انتخابی اش در محیط کار تیشرت خاکستری با شلوار جین است. و موسس کمپانی اپل استیو جابز را همیشه با لباس مشکی و شلوار جین می بینید. همه آن ها تنها یک دلیل برای این سبک لباس پوشیدنشان دارند: تصمیم گیری. ذهن ما روزانه انرژی زیادی برای صرف کردن دارد پس چرا آن ها را صرف مسائل مهم و ضروری نکنیم؟

روانشناسان به این کار خستگی از تصمیم می گویند

خستگی تصمیم اشاره به بدتر شدن کیفیت تصمیم گیری ها بعد از یک دوره طولانی تصمیم گیری دارد. اوباما می گوید: همانطور که می بینید همیشه لباس های آبی یا خاکستری می پوشم. با این کار تصمیم دارم از تعداد تصمیم گیری ها بکاهم. نمی خواهم درباره این که چه چیزی بپوشم یا چه چیزی بخورم تصمیم گیری کنم چون تصمیم های مهم تری هم در زندگی برای گرفتن دارم.

بنابراین اگر اول صبح ها دغدغه این که چه لباسی بپوشید نداشته باشید در ذهن فضای بیشتری برای خلاقیت های بهتر خواهید داشت. پس انتخاب یک لباس واحد برای محیط کار شما را به زندگی که برایش آفریده شده اید نزدیک تر می کند. چون دیگر می دانید فردا چه لباسی قرار است بپوشید و از شب قبل آماده بیرون از کمد قرار می دهید.

طرز پوشش شما پیام های زیادی را در قالبی غیر از کلمات به دیگران می رساند. از آنجاییکه انسان موجود اجتماعی است جامعه از او انتظار دارد که بر اساس هر مناسبتی لباس مرتبط با آن را بپوشد و این انتظارات در هر کشور متفاوت از کشور دیگر است. عواملی مانند مذهب، فرهنگ و رسوم بر نوع لباس اثرگذار هستند.

نوع پوشش بر اساس موقعیت شرکتی که در آن کار می کنید می تواند بر تصویر برند، عملکرد و روحیه  کارمندان تاثیر شگرفی بگذارد.

در زیر دلایل پوشیدن یونیفرم واحد در محل کار آورده شده است:

  • به شرکت هویت می بخشد

همانطور که رنگ، فونت و شکل برند می تواند در اذهان عمومی یا سهامداران اثر مثبت یا منفی بگذارد، لباس یکدست کارمندان نیز علاوه بر اینکه به شرکت اعتبار می بخشد، آن را متمایز نیز می کند.

  • مانع حواس پرتی می شود

تصور کنید در شرکتی نوع پوشش آزاد باشد و کارمندان با کت و شلوار، یونیفرم یا لباس غیر رسمی و… در محل کار حاضر شوند. این کار باعث جلب توجه کارمندان و حواس پرتی آنها می شود و بهره وری پایین می آید. بدتر از این زمانی است که مشتری به فروشگاه یا شرکت می آید و با این تفاوت پوشش مواجه می شود. اولین فکری که به ذهن او می رسد غیر جدی بودن آن شرکت است.

لباس هایی که بخشی از بدن (پا، دست و…) را نمایش دهند به عنوان لباس های نا مناسب تعریف شده اند و یک شرکت با الزامی کردن پوشیدن یونیفرم، می تواند از این اتفاقات ناهنجار جلوگیری کند.

  • فرهنگ سالم کاری ایجاد می کند

حتی می توان برای هر قسمتی از شرکت لباس فرم خاصی را انتخاب کرد. مثلا رنگ لباس کارمندان بخش مدیریت متفاوت از وکالت یا خدمات باشد. در این صورت هم کار گروهی بهتر می شود هم شناخت هر بخش برای مشتری آسان می گردد.

کسانی که برای کارمندان خود، یونیفرم را الزام کرده اند نتایج مثب آن را در کار گروهی و بهره وری گزارش داده اند.

  • وجه حرفه ای می بخشد

پوشیدن یونیفرم، نشان دهنده ی حرفه ای بودن یک شرکت است. مثلا مدیران باید کت و شلواری با رنگ تیره بپوشند. برخی از شرکت ها به کارمندان اجازه می دهند که در زمان کار در روزهای تعطیل، تی شرت یا لباس دلخواه خود را بپوشند. با این کار علاقمندی کارمند را به محیط افزایش می دهند و به او اجازه می دهند که یک روز در هفته لباس مناسبی را که دوست دارد بپوشد.

نه تنها مردم، بلکه سهامداران و رسانه نیز یونیفرم را لباس حرفه ای ها می دانند.

  • آرایش و عطر نیز جزء پوشش است

اثر لباس، تنها به نوع آن منحصر نمی شود بلکه نوع آرایش و عطری که کارمندان استفاده می کنند نیز به آن مربوط می شود.

شاید عطر و آرایش در مکان هایی مانند مجالس، پیک نیک یا مهمانی ها جذاب باشد، اما در محیط کار نه تنها تصویر بدی از شرکت به مشتری می دهد بلکه اثرات منفی در کارمندان دیگر می گذارد.

یونیفرم داشتن باعث تمرکز بیشتر کارمندان می شود و از طرف دیگر فرهنگ درست کاری را در محیط ایجاد می کند. بعلاوه در اعتماد به نفس کارمندان اثر مثبتی گذاشته و از صرف هزینه های گزاف آنها برای خرید لباس مناسب کار می کاهد.